İskender'in bölgede oluşturduğu hakimiyetin sona ermesi ile yeniden canlılık kazanan ekonomik, sosyal ve siyasi oluşumlar ile gelişmeler bu defa M.S 637 yıllarına doğru bölgenin güney batısından gelen İslami Arap istilasına ve katliamına uğradı. Bizzat Halife Ömer'in verdiği emirle Kürdistan bölgelerinde var olan yazılı yazısız her türlü tarihi, kültürel ve dini belgeler yakılıp yıkıldı. Bunun için gösterilen gerekçe: "Eğer bu belgeler Kuran ile uyumlu ise bunlar gereksizdir. Çünkü Kuran vardır. Eğer bu belgeler Kuran'a aykırı ise, yanlıştır. Halkın yanlışı öğrenmesi gerekmez." Bölgede bu gerekçe ile yapılmış olan tarihi kültürel katliam ile beraber bölge halkının Kürtçe konuşması yasaklandı. Arap dilini ve dinini benimsetmeye çalıştıkları Kürdistan halkından, Kürtçe konuşanların dilleri acımasızca makasla kesilerek cezalandırıldılar. Böylece İslami Arap dini inancına ve uluslarına kazanmak istedikleri Kürdistan halkını asimile edebilmek için vahşice çok büyük katliamlar ve baskıları uyguladılar. Süleymaniye'de deri üzerine yazılmış olarak son zamanlarda bulunan bir şiir, İslami Arapların işgalleri sırasında yaptıkları katliam ve zulmü açık olarak anlatırken, islamiyet öncesinde bölge Kürt halkının Zerdüşt dini inancına mensup, yani 'Ari' olduklarını da belirtmektedir...