Silence
@SavBar
84 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bir Düşünce KesitiKonuşmak
Bir kadın olarak bunu gerçekten sorguluyorum. Kadınlar neden bu kadar konuşur. Ve ben bundan bir kadın olarak neden rahatsızlık duyuyorum. Kendime dönüp soruyorum neden rahatsızlık duyuyorum. Ben bu şekilde konuşamadığımdan mı. Sanmıyorum konuştuğum zamanlar da oluyor.
Anlamsız geliyor tüm konuşulanlar. Konuşmaların çoğu şu şunu dedi şunu yaptı, şu şöyle giyindi. Kimsenin hayatını ne yaşadığını bilmeden yapılan eleştiriler(o iyi, bu kötü, şu saçma) ...
Anlamsız gereksiz yersiz geliyor hepsi. Sanki bunları konuşan kişi çok mükemmel bir şeylerin en iyisi de bu konuşmaları yapıyor diye bir düşünceye düşüyorum. Kim bilir belki de aslında berbat geçen bir günün acısını çıkartma şekilleri böyle bazılarının. (ne kadar karakter huy olduğuna emin olup ispat edemesem de zorla da olsa kendilerini neşelendirmek için konuştuklarına inanmak istiyorum).
Anlamlandıramıyorum. Kendini geliştirmek için kendinden bahsedersin, dert yakınarak rahatlamak istersin ona da tamam, ama bu başkalarını eleştirmek niye, ne anlamı var, bize ne katkısı olabilir ki bunun, ya da şu bana uymaz, bu bana olmaz, benlik değil denilenler...
Ben dediğimiz nasıl keskin bir kalıptı ki kalıbın dışındaki her şey yanlış oluverdi. Benin en doğrusu, en güzeli olduğu kanısına nereden varıldı? Ya da beni ben yapan özellikler ne ara bu kadar netleşti de bene uymayanlar dışlandı, eleştirildi, yanlış kabul edildi? Ne ara oldu tüm bunlar? Tüm bunlar oldu üzerine kim kimi daha çok dışlar yarışlarına girildi? En çok dışlayan değerli kabul edildi.
Peki ama NEDEN? Tüm bu faydasız yarış NİYE?
Bir Düşünce KesitiAbartılar
Hani hemen sinirleniyorum ya yaptığım şeyler hiçe sayıldığında, bir eksiğin üzerine hiçbir şey yapmadığım söylendiğinde, sanki boş boş oturmuşum gibi laflar söylendiğinde, işte aynısını ben de yapıyorum çevreme. Abartmamın ne önemi var ki diyordum ta ki şu ana kadar. Abartmamdan neden rahatsız olunduğunu anladım artık. Emeğimin hiçe sayılmasının temelinde de abartı vardı. Belki bundan o kadar rahatsız oldum ki ben daha fazlasını yaparak çevreyi susturmaya çalıştım. Ya da bana yapılanın intikamını başkalarından almaya çalıştım. Bunu yapa yapa da alışkanlık oldu demek istemiyorum. Çünkü alışkanlık konforuna sığınmak istemiyorum. Diyebileceğim tek şey olanı olduğuyla söylemek ne mümkün!