Vefa Sultan
İnsanoğlu fani dünyaya gözünü açtığı an hakikat ile olan bağını yitirir. Hakikate yeniden erişmek için ise yükselmek ister lakin saplanır. Kimi eksiklerine Rabbin kendisine verdiği onca nimeti göremez de tabiatında olmayanla dertlenir. Kimi korkularına saplanır, nereye giderim değil de nereden geldim demekle geçer ömrü. Kimi aşkına saplanır, Leyla'ya mıdır aşkı yoksa Mevlâ'ya mıdır bilemez. Kimi de ilmini zöhre yıldızı sanıp kendini beğenmekle ucba düşer. Hakikat odur ki nefsin isteklerinin bir sonu yoktur. Kişi evvela kendini bela denizine savuranın nefsi olduğunu bilmeli. Zira nefsini bilen Rabbini bilir.