Sizce bir insanın değeri, yokluğunda mı anlaşılır?Alıntı
Varlığı büyük boşlukları dolduracak mahiyette değildi; fakat yokluğu müthişti.
Rojgül
Malesefki öyle. Böyle bir duruma maruz kalmanın iki yolu olduğunu düşünüyorum;
1- kendimizi değerli görmüyoruz dolayısıyla karşımızdaki kişininde duygusal ihtiyaçlarını göremiyoruz.
2- kültürel durumlar; bizde sevgi sözcükleri pek kullanılmaz. Kimsenin güzel özelliklerini görmüyoruz ve dolayısıyla onu takdir etmiyoruz. Herkes kendi iç dünyasında "İşe yaramaz biriyim, ben olmasamda olur." etiketiyle yaşıyor.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Geçmişte hayatını, kendini iyice boşa harcamışsın. Telef etmişsin ilkgençliğini.
Rojgül
" Bir insanın kendisine yaptığı kötülüğü bir köy toplansa ona yapamaz"
Edebiyat tarihinin en iyi giriş cümlesi nedir sizce? Bana göre, Anna Karenina:
"Bütün mutlu aileler birbirine benzer, her mutsuz ailenin mutsuzluğu kendine göredir."
Rojgül
Kesinlikle "Iki Şehrin Hikayesi"
Bizim masallarımızdaki "Bir varmış bir yokmuş evvel zaman içinde... " girişe benziyor. 😂
Sizce 1k?Alıntı
"Kişi her şeye alışabilir..."
Rojgül
Alışmaktan ziyade kabullenme vardır. Her sancının evreleri vardır ve kabullenme ile son bulur. İnsan kabul ettiğinde sular durulur, yollar yeniden açılır. Bazen geri dönüşler olabilir ama hep ileriye dönüktür. Tabi bu süreç kişiden kişiye değişir. Allah yolculuğumuzu kolaylaştırsın amin.
Gösterdiği çabaya rağmen ana-babasının onayını kazanamayan ve onların
istediği kusursuzluk düzeyine ulaşamayan çocuk giderek kendi gözünde de değersizleşir.
Rojgül
Kendi gözünde var olmak çok büyük bir nimet.