Malesefki öyle. Böyle bir duruma maruz kalmanın iki yolu olduğunu düşünüyorum;
1- kendimizi değerli görmüyoruz dolayısıyla karşımızdaki kişininde duygusal ihtiyaçlarını göremiyoruz.
2- kültürel durumlar; bizde sevgi sözcükleri pek kullanılmaz. Kimsenin güzel özelliklerini görmüyoruz ve dolayısıyla onu takdir etmiyoruz. Herkes kendi iç dünyasında "İşe yaramaz biriyim, ben olmasamda olur." etiketiyle yaşıyor.