“Her şey bu kadar çokken ben neden yarı aç yaşıyorum, insanlar bu kadar akıllıyken ben neden bu kadar bilgisizim ve zengin yoksul ayırmadan tüm insanları kendinin bir parçası kabul eden yüce varlık nerede?”
“Öyle kitaplar ver ki bana, okuyanın rahatı kaçsın! Beyninin içine dikenler batsın! Durmadan sizin için yazıp duran o şehirli yazarlara da söyle, biraz da köylüler için yazsınlar. Hem de öyle bir yazsınlar ki, köyler yangın yerine dönsün!
...
Yalnız, anlaşılır bir dille..öyle ki danalar bile anlayabilsin!”