Eğer insan parayla mutlu olabilseydi, bu dünyada sadece zenginler mutlu olurdu.Para insanı rahat ettirir, konfor sağlar ama duygularımız konforu başka yerlerde arar.
Doğduğumuz günden itibaren milyonlarca birbirinden farklı duygu biriktiriz içimizde.Bu duygular, her be yaşadıysak, onlardan tüten dumanlar gibidir ve her birinin başka bir rengi, farklı bir kokusu vardır.O duyguları koca bir kavanoza doldurursak, sonra da iyice çalkalasak, ortaya hangi renk çıkarsa, kaderimizin rengi de odur işte.