Sanki ansızın elin bir hastalığa yakalanmışım da doktor 3 aylık ömrüm kaldığını söyleyince evimi barkımı satıp o üç ayı paşalar gibi yaşamaya karar vermişim. Sonra testlerin karıştığı ortaya çıkmış ve ölmemişim. Ölmemiş ama ölümden korkarken mutlu olmayı öğrenmişim. Her şeyin anlamını kaybetmesi her şeyi anlam kazandırmış.
Biz, sezonu bitirip sandalyelerini ters çevirmiş aile çay bahçeleri gibiydik. Onca cıvıltılı hatıradan sonra, sessizlik sezonunu açmış, sükunete teslim olmuştuk.