Muhakkak okunulması gereken bir kitap, diye defaten duyduğum ve sonunda okumaya fırsat bulduğum ve hiç bitsin istemediğim bir kitap. Baş ucu kitabı diye nitelendirsem aksini söyleyen çıkmaz herhalde. Ara ara açıp rastgele bir sayfasını okuduğunuzda kendinizden bir şeyler bulacağınız ya da fikre sanki sizinmiş gibi sahip çıkacağınız türden aforizmalar içeriyor. Pessoa o kadar başarılı ki kendinin farkında ve bunu müthiş bir şekilde aktarabilmiş.
Kendi varlığından nefret eden ama ona sıkı sıkı sarılan huzursuz bir adamın bilinç akışını bazen uzun aforizmalarla bazen de tek satırlık cümlelerle anlatan içinde felsefi metinler ve günlüklerden oluşan müthiş bir eser. Umutsuz, mutsuz, depresif, kötümser görüş ve düşünceler kitabın omurgasını oluşturuyor.
Bu kitap hislerimizin tercümanı, bazı geçmeyen tarifsiz sızıların tarifi gibi. Mükemmel bir yoldaş, dert ortağı... Öyle anlara götürüyor ki okurken sarsılıyor, üzülüyor, anıları anımsıyor, uzaklara dalıp gidiyorsunuz.