"Seni cok özledim." simsiki kapattigim gözlerimin ötesinde isik yoktu, ellerimi sanki yorgunmusum gibi omuzlarimda dolamistim. Bana dokunmuyordu ama nefesini ensemde hissediyordum, sanki tenimi delip gecerek yüregime dokunuyordu. Kelimelerin söylemeyi bilmedigi ve su an hareketlere de izin vermeyen bir sicakligin esintissiydi bu.
Omızunu silkti. "Nasil istersen." Yatak örtüsünü üstüne cekerek lambayi söndürdü. Nefesi uyuyan birinin o düzenli normal sekline dönene kadar bekledim,ama yildizsiz gecenin karanliginda uykuya dalmadan az önce söyledigini duymustum. Sessizligin icinde bir iniltiden daha sönük, ama bir kilic darbesinden daha güclüydü.
"Fahişe."