"En iyisi düsűnmemekti, kacmakti. Kendi icine kacmak. Fakat bir icim varmiydi? Hatta ben varmiydim?
Ben dedigim sey ;bir yigin ihtiyac, azap ve korkuydu... "
Sinizm ekolünün kurucusu olan Yunan filozof Diojen bor ficinin icinde yasardi. Büyük İstender güneş altinda dinlenmekte olan Diojeni ziyarete gider ve ona kendisi icin bir sey yapabilecigi bir sey olup olmadigini sorar.
Diojen, o hicbir zaman itiraz edilmeyen cevabini vermisti.
"Sizden istedigim tek sey kenara cekilmenizdir. Bunu yaparsaniz günesime mani olmazsiniz ve bana vermenizin mümkün olmadigi seyi benden almamis olursunuz."
"Seni cok özledim." simsiki kapattigim gözlerimin ötesinde isik yoktu, ellerimi sanki yorgunmusum gibi omuzlarimda dolamistim. Bana dokunmuyordu ama nefesini ensemde hissediyordum, sanki tenimi delip gecerek yüregime dokunuyordu. Kelimelerin söylemeyi bilmedigi ve su an hareketlere de izin vermeyen bir sicakligin esintissiydi bu.