“Dört kişinin kabahati es geçilmez: Birisi memlekete kasteden, diğeri onun haremine kasteden, diğeri sırları ifşa eden, diğeri dilde melikle bir, gönlünde melik düşmanlarıyla iş tutup onların yolunu yol bilenlerdir. Melik işleri sıkı tutarsa ona hiçbir şey meçhul kalmaz.”
Behrâm-ı Gûr köpeği darağacına çekmiş olan Kürd gen cin çadırından çıktığı vakit ona bir ok vererek: “Senin zah metlere girerek bize gösterdiğin bu iyilik altında kalmak iste mem. Ben Behrâm-ı Gûr’un haciblerinden biriyim. Elindeki bu okla melikin dergâhına kalkıp gelesin. Bu oku sende gör dükleri an seni benim huzuruma getirirler. Ben de böylece sa na olan borcumu ödemiş olurum.” demişti.