Sebahat Yaşar
@Sbhttt
721 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Sakın Ters Köşe İçin Bu Kadar Zorlama
Tricia ve Erhan çifti kendilerine uygun bir ev ararken yıllar önce kaybolmuş ünlü psikiyatrist Adrienne Hale'in malikânesine bakmaya gidiyorlar. Kar fırtınası sebebiyle orada mahsur kalınca Tricia, evi gezmeye başlıyor ve gizli bir oda görüyor. İçeriye girdiğinde psikiyatristin hastaları ile yaptığı seansları kaydettiği kasetleri bulunca dinlemeye başlıyor.
!!! SPOİLER İÇERİR!!!
Yazardan okuduğum beşinci kitap. Basit bir tarzda gizemli bir olayı anlatan kitapları benim için okuma molası oluyor. Ama bu metni hayal kırıklığıydı. Çünkü ters köşe yapmak; hakkında hiç ipucu verilmeyen, akışa yedirilmeyen birini bir anda katil ilan etmek demek değildir. Sonlara yaklaştığımızda kitabı katil Tricia'nın ağzından okumuş olduğumuzu öğreniyoruz. Ama iç sesinde sürekli bu malikâneye ilk kez geldiğini ve gitmek istediğini söyleyip durdu. Hem kendini hem bizi mi kandırmaya çalıştı yani anlayamadım. :) Erhan'ın da katil çıkması tam bir fiyaskoydu. Cesetleri gömdükleri bahçede huzurlu bir sabah kahvaltısı yapmaları ise tam alkışlık...
Maalesef zorlama bir kitap olmuş. Elbette psikolojik gerilim ya da gizem kitaplarında mantık hataları oluyor ama bu kadarı çok fazlaydı ve okurun aklı ile alay etmekti.
Reklam
Bakın Bakın Burası Çok Önemli Ama Sonra Anlatacağım İşim Var :)
Arzu isimli genç bir kadın cinayete kurban gidiyor. Bu cinayet hakkında bilgi toplamaya çalışan genç gazeteci kız, emekli mühendis Ahmet Arslan ile görüşmeye başlar. Sohbet ilerledikçe Ahmet, ikiz kardeşi Mehmet'in hikâyesini anlatmaya karar verir.
Bu kardeşin hikâyesinin anlatılmaya başlandığı yerden itibaren iş Binbir Gece Masalları'na dönüyor:
-Hatice Hanım evi temizlemeye gelir.
-Ahmet ve gazeteci kız yemek yer ve sonra Ahmet hikâyeyi anlatmaya başlar.
- Burası çok önemli sonra anlatacağım der ve gazeteci kız uyuyakalır.
Kitap 15-20 sayfada bir bu döngü ile devam ederek 300. sayfaya geliyor ve son 24 sayfada olay açığa çıkıyor. Okunması çok basitti çünkü edebiyattan uzaktı. Bomboş diyaloglardan oluşup gereksiz ayrıntılarla gömülüydü. Sürekli aşk şöyledir böyledir diye abartılı bir şekilde betimleyip durdu ama içini de doldurmadı. Karakterlerin hepsi yüzeysel, olayın finali zorlama ve edebi zevk sıfır.
Yazardan daha önce Serenad ve Huzursuzluk kitaplarını okumuştum. Onlar orta hâlliydi bu kitap tam bir fiyasko. O yüzden yazarın tarzı bana uymuyor ve vedalaşıyorum.
Yazmasa da Olurmuş
Bjorn Hansen, âşık olduğu kadın uğruna eşini ve çocuğunu terk edip yeni bir hayata başlıyor. Ama bunlara kendi iradesiyle değil de hayatın doğal akışı sebep olduğu için bu düzene karşı çıkıp hayat denen bu oyundan elini eteğini çekiyor. Bu plânına da "Büyük Ret" adını veriyor.
Felsefik, varoluşsal bir konu seçmiş yazar ama Norveç edebiyatının süzgecinden geçerken yavan, sıradan ve sıkıcı bir hâl almış. Karakterlerin tam isimlerinin sürekli yazılması ve mesleklerinin de altının çizilip durması bize aptal gözüyle baktığını düşündürdü. :) Akılda kalmayan, hiçbir derdini anlatamayan bomboş bir metindi.