Rhoda'nın arkadaşı Claude, yazısını geliştirdiği için okul tarafından madalya ile ödüllendiriliyor. Fakat Rhoda, kendisinin hakkı olduğunu düşündüğü için okul gezisinde Claude'u rahatsız etmeye başlıyor ve bir süre sonra Claude'un cesedi bulunuyor. Kimse bu sekiz yaşındaki iyi giyimli, sakin yapılı ve zeki kızdan şüphelenmezken annesi Christine, çocuğunu gözlemlemeye ve sorguya çekmeye başlıyor.
Konusu ve gidişatı ortada olan bir metni yazar gerilim dolu işlemiş ve birçok mevzu üzerinde düşündürmüş. Tek sevmediğim tarafı bazı yerlerde tekrara düşüp uzatmasıydı.
"Her çocuk masum doğar." düşüncesinin irdelenmesi güzeldi. Anne-babamızdan hatta uzak atalarımızdan sadece fiziksel özelliklerimizi almakla kalmaz karakterimizin yapı taşlarını da ediniriz. Saf kötülüğü içinde bulunduran bir çocuğu yok mu etmeli eğitmeli mi kader diye görmezden mi gelmeli? Peki sıradan ve vicdanlı bir anne olan Christine neyi seçecek ve sorun çözülecek mi?
İçinizdeki masumiyeti kaybetmemeniz dileğiyle...