Schellerz Yuzuru
@Schellerz
8 okur puanı
Ekim 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
God of malice ile benzerlik?
Spoilersız yorum!
Kitabın konusu, Kadın ana karakterimiz intihar etmek üzere uçurumun kenarına gittiğinde; onu tam olarak olmasa da kurtaran kişiye takıntılık besleyerek hayatına girmeye çalışmasını okuyoruz.
Kitaba haksızlık etmek istemiyorum; Yazarın kalemi, kitabın konusu işleyişler, ana karakterin travmalarının işleniş şekilleri ve yakınlaşmalar oldukça hoştu. Fakat gözümden gitmeyen, beni sürekli rahatsız eden ve bu kitaba puan vermekte çekinmeme sebep olan çok önemli bir nokta var.
Kitabın giriş sahnesi maalesef ki ''Rina Kent - God of Malice'' kitabının birebir aynısı. Yazarımız bunu gerçekten çalmış mıdır bilmiyorum fakat işleyen akış TAMAMEN aynıydı. Karakterlerin hareketleri, diyaloglar.. her şey. Bu bende yazara karşı bir güvensizlik oluşturdu ve istemeden bütün sekansları bu gözle izledim ve bu yüzden paranoyaklık ediyor olabilirim fakat ilk örneğimdeki kadar net bir örnek veremesem de bazı sekanslarda yine bir yerlerden esinlenildiğini /çalındığını hissettiğimi söylemeden geçemeyeceğim. Belki söylediğim gibi benim ilk sekanstan sonra yazara karşı oluşan güvensizliğimin sebebindendir bu diğer sekanslardaki hislerime sebep olan bilemiyorum orasını; yazara destek verip kitabı aldıklarında okuyanlar düşünsün. Konusu oldukça ilgimi çekmişti ve böyle olması beni gerçekten üzdü hani belki esinlenmiştir veya belki yazarın haberi bile yoktur benzer bir sekanstır falan demeyi çok istedim ama birebir alınmış olması çok canımı sıkan bir durum. Açıkçası tam olarak kitabı nereye koymam gerektiğini bilmiyorum bu yüzden fakat sonuna kadar okudum. Gerçekten de hoşuma gitti ve merak ettiğim bir yerde bıraktı kendini. Öyle işte.. söz sizin efenim denilecek bir şey yok sanırım.
Reklam
Bizim gördüğümüz çok uzaklarda ölü bir yıldızın yaydığı ışıktır.
Tamamen SPOİLER!
Ben genelde bana hissettirdikleri hakkında konuşmayı seviyorum, eğer katılmıyorsanız bile lütfen kibar olun!
Sanırım bu kitap hakkında diyebileceğim ilk şey kendime sorduğum; ''Neden? '' sorusu olurdu.
Direkt kitabın ortasından bir giriş yapacağım fakat kendime şu soruyu sormadan edemiyorum. ''Bunny'nin ölümünü onlarla beraber normal karşılarken, tüm bunlara yol çizmiş Henry'nin ölümü ile zihnime yayılan künt şokun ardından gelen '' neden ? '' sorusuydu.
Az çok birilerinin Bunny'nin ölümünden sonra intihar girişiminde bulunacağını tahmin ediyordum. Hatta Henry'nin bunu çok daha önceden deneyeceğini bile düşünmüştüm ama Henry'nin karakteri bu tarz durumlarda tamamen soyutsallaşıyordu. Bu demek istediğim şey yazarla alakalı bir problem değil, aksine, Henry gerçekten; Kitabın en başında bahsettikleri durumlardan birini, Vahşet içerisinde değil ama; yaşıyor ve benliğinden ayrılıyordu gibi hissettirdi. Tehlikeli veya rahatsız edici bir şey olduğunda Henry tamamen insaniliğinden ayrılıyor ve mantığının ötesinde duygusuz bir ihtiyatla, yolunun önünde duran her ne ise onu tamamen kestirip atarak ilerlediğini görüyor, hissediyordunuz. Bu yüzden bir süre hiçbir şey yapmadı belki de sanırım.
Karakterlerimizin -bence- akıl sağlıklarının çokta iyi olan karakterler olduğunu söyleyemeyeceğim. Öğretmen Julian'ın onların bu hastalıklı hallerini, tanrısal bir yol olarak görüp yüceltmeye çalıştığını bile düşünüyorum.
Richard'ın Bunny'i başlarda severken daha sonrasında Bunny bir kişilik kırılması yaşayıp - Henry'nin onu öldüreceğini sandığında yaşadığı kişilik kırılması- diğerlerinin çirkin yanlarıyla şaka yapmaya başladığında -özellikle konu sevdiği kız olunca- tüm bu iğnelemeleri bizim gözümüzde yalan olarak tutmaya çalışması onun girdiği onay arayışı
Sadece spoiler / Kitabı okuyacaklar okumasın!
Merhabalar insancıklar.
Bugün bu kitaba yapılan yorumları ağır gördüğüm için yazmaya geldim. Biliyorum taciz ve tecavüz kesinlikle bir sınır çizgisi buna kızanları da çok iyi anlıyor ve kitabı bırakmalarına hak verebiliyorum. Fakat anlayamadığım tüm kurguyu okumadan bu kadar ağır bir eleştiri yapılması. Ben bu kitabın favori kitaplarım arasına gireceğini hiç düşünmemiştim okurken ve bu yorumları bilerek girmiştim bu kitaba. Kitabın konusu hoşuma gitmişti çünkü ve neyin buna sebep olacağını öğrenmek istedim.O yüzden Ediz karakterinin kendisi ile duygusal bağ kurmaktan uzakta sadece olanları izleyen bir izleyiciydim.
Ediz karakterinin oldukça kusurlu ve bazı rahatsız edici davranışları olduğunu hepimiz biliyoruz. Bunun örneklerini gördüğümüz oldukça popüler bazı kitaplarda var. Bu tabii ki de kitabı sütten çıkmış ak kaşık yapmıyor fakat bu kitapların ünlü olmasının sebepleri var. Diğer kitaplarda bunun sebebi nediri konuşamayacağım burada fakat Yabancı'da Ediz karakterinin iç çatışması tüm bu olanları anlamamızı sağlıyor.
Babası tarafından annesinin katili tarafından büyütülen bir çocuk, babasını da kaybettiğinde kaybedecek hiçbir şeyi kalmadığını anlayan o kişi; Ediz. Tahmin ettiğim ve edebileceğiniz üzere Ediz'in öfke problemi babasınının ona davranışları konusunda geliştirdiği bir savunma mekanizmasıydı ve bütün bu yıllar boyunca da bu öfke giderek şiddetlendi. Ta ki içten içe sevip hayran olduğu ve belki hatta ölmeden ki son dönemlerinde yine oğlunu suçlu bulsa bile ona kendi içini açarak onu anlamasını isteyen babası ölene kadar. Kendisinden başka hiçbir şeyi kalmayan Ediz sonunu intihar ile bitireceği bir intikam planı oluşturmak istedi.Gözünün döndüğünü ve hiçbir şeyi görmediğini Doğa'yla karşılaşana kadar
