Scofield
@Scofieldbook
İnstagram: scofieldbook
“Benim çiçeğimi öldürdüler.”
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
“Ne oldu, Emre?” Zafer amca birden ciddileşerek masaya doğru eğildi. “Bak yüzüme. Söyle. Ne oldu?”
“Leyla öldü,” dediğinde birdenbire sakinleşmişti. “Sen beni yaşıyor sanıyorsun.”
Zafer amcanın gözleri birden yaşlarla parlamaya başlasa da ağlamadı. “Tekrarla,” dedi. “Tekrarla, Emre.”
“Leyla öldü,” dedi Yunus ona bakmadan. “Sen beni yaşıyor sanıyorsun.”
“Tekrarla!” Zafer amca birden masaya vurdu. “Tekrarla, Emre.”
“Leyla öldü.” Yunus’un başı titriyordu ama gözlerini hiç yummadan masaya bakmaya devam etti. “Sen beni yaşıyor sanıyorsun.”
“Tekrarla,” dedi Zafer amca, gözlerinden sicimle yaşlar akıyordu. “Tekrarla oğlum.”
“Leyla öldü,” dedi Yunus birden kafasını kaldırıp Zafer amcanın gözlerinin içine bakarak. “Ben yaşıyorum. Ben bu gerçeğin anasını sikeyim.”
“Salona git.” Zafer amca birden ellerini masaya yaslayarak doğrulup kalktı, dimdik durarak masanın diğer ucuna baktı. “Salona git.”
“Gitmeyeceğim.”
“Emre.”
“Dede,” dedi birden kafasını dik bir şekilde kaldırarak. “Öleyim mi istiyorsun?”
“Artık yaşa istiyorum oğlum.”
“Gittin kırk araba dayak yedin, sırf daha fazla acır mı gör bak diye. Bayram sabahı giydiği kırmızı elbiseye silmedin mi yüzündeki kanı? Sırf elbise kırmızı, gittiği yerde bile onu kanamadığına, onu iyi olduğuna inandırabilirsin diye.” Zafer amca acı acı gülünce birden içim parçalara ayrılan bir buz kütlesi gibi dağılmaya, ruhum ızdırapla dolmaya başladı. “Leyla öldü, ben de bir zalim değilim.”
“Ölebilirdin,” diye fısıldadı uyku dolu yastığıma, yani göğsüne sıkışan sesiyle. Şimdi uyuyakaldığımı sanıyordu. “Ve bu kalbimi dondurabilirdi.”
“Lavin, ölebilirdin,” dediğinde artık ikimiz de birbirimizi göremiyorduk. “Ölebilirdin ve bu güneşi buz uykusuna yatırabilirdi.”