Her şeyin derin olduğunu düşünmek kötü bir özellik. İnsanin sürekli olarak gözlerini kısmasına neden oluyor, sonunda da isteyebileceğinden daha fazlasını buluyor insan.
Nasıl ki kemikler, et parçaları, bağırsaklar ve kan damarları derinin altına gömülü olduğu için insan görüntüsü çekilir bir hal alıyorsa, ruhun heyecanları ve tutkuları da aynı şekilde hiçliğe gömülüdür; hiçlik, ruhun derisidir...