Çürüyen şu dünya halini kendime nasıl yaşanır hale getirebilirim, nasıl mutlu olur ve ederim?
Bu sorularla gizli bahçemde kalan yıkık dünyamda çocukluğumu öldürmeden yaşatmak zorunda olduğumu biliyorum.
Fakat anlaşılmayacağım korkusuna sessiz bir çığlık içinde içimi gönlüme haykırıyorum
Her zorluk içinde bulunduğun duruma aşinadır diyorum.
Kahkahalarınız da olacak, gözyaşlarınız da.. Kendinizi ve başkalarını affedecek, hatta dil çıkaracak çok insan bulacaksınız. Bittiğinde, gözlüğü çıkarmayın; çünkü her yerde yüreğinden öpülecek çok insan var, göreceksiniz.
Orada işte, aldığım her nefesle beraber boğazımı yakıp geçiyor.
Sözcükler zihnimden siliyor. Adı sanı olmayan bir his bu. Biraz sensizlik biraz delilik arası bir his...
Frida Kahlo’nun Hayatı
Babası Alman ve annesi Meksika’nın yerlilerinden olan Frida, çocukluk ve yetişkinlik dönemini Coyoacan’daki aile evinde geçirmiştir. Aile evi La Casa Azul olarak bilinen bir bölgededir. Şimdilerde bu ev her yıl sayısız ziyaretçiyi bir araya toplayan bir müze haline getirilmiştir.
Yıllardır ayağı kırılan atları besliyorum aklımın ahırlarında. Tekrar koşamayacaklarını biliyorum. Bunu kimsenin anlamasını da beklemiyorum... Umut böyle bir şey.