Umut ışığı kitabı beni etkiledi diğer kitabı kadar. Oğuluna olan bağlılığı.. Ve çocuk özlemiyle tutuşan bir annelik duygusu taşıyan insan. Emek vermişti.
Türkan şorayla Kadir inanırın bir filmi vardı" Selvi boylum alyazmalım" ne diyor; sevgi neydi, sevgi emekti.. Sevgi değer vermek, düştüğü yerden kaldırmak, sabırlı olmak, üzmemek, inciltmemek, yaralamamak, aynı zamanda güçlü kalmak. Hayatı boyunca yaşamak için mücadele eden halise aydoğdu emeğinin karşılığını aldı sonunda. Kendi çocuğu olmamasına rağmen onu sahiplenmek, ellerini tutmak, gözlerinin içine bakarak seni seviyorum dermişcesine sarılmak.
Umut ışığının hayatına giren o küçücük çocuk olduğunu düşünerek yaşamaya devam etmiş. Ve Emir büyüdüğünde halise annesine sen olmasaydın ben ne olurdum demesi, içindeki ateşi yaktı kül etti.
Yani şunu anlıyoruz, sevgi her şeyin ilacı. Sevmek ve sevilmek. Sahip çıkmak, kucaklamak, dokunmak, umut etmek her zaman dünyamızda olmalı.
Güzel yaşamanın kökü sevgiden geçer.
Tebrik eder, başarılar dilerim...
#okudumbitti #kitap
Hani derler ya, " Yaşanmamış hayatın tadını çıkarıyoruz."
Yaşadığımız her anın tadını çıkarmak için, hayattan vazgeçmemek için, yeni hayatımıza sımsıkı sarılıyoru...