Sevinç Sancar
@Secar_08
Hayat bir öyküye benzer, önemli olan yanı eserin uzun olması değil, iyi olmasıdır.
Şu anda okuduğu kitap
Yirmili yaşlarda hayat daha kolaydı. Özellikle de konu aşk olduğunda. Biriyle tanışıyordun, sen onları seçiyordun, onlar seni seçiyordu. Birlikte dünyayı fethedebilirdiniz. Paris’e taşınabilirdiniz. Bir sürü çocuk sahibi olabilir veya çiftçilik yapabilirdiniz. Günlük tuttuğunuz zamanlarda yazdığınız her şeyi yapabilirdiniz. Hayaller, parlak, çarpıcı renklerde yaşanacaktı. Hayat sizindi, ikinizindi. Her şeye birlikte göğüs gerip birlikte yaşayabilirdiniz. Hayatınızı birine bağlardınız ve gerisi önemini kaybederdi. Peki ya şimdi? “Sarah Jio, her kitabında olduğu gibi, aşk hikâyesini, geçmişi ve gizemi birlikte harmanlayarak içinizi ısıtacak, okuduktan sonra kolay unutamayacağınız bir roman sunuyor. Yeşil Deniz Kabuğu, geçmişin kolay kolay peşimizi bırakmayacağını, dönüp dolaşıp bizi bulacağını son derece tatlı ve merak uyandırıcı bir dille anlatırken, bir yandan da Kailey’yle birlikte çıktığımız bu, zamanlar arası yolculukta, geride bıraktıklarımızı, hayatımızdan silinip gidenleri ve kendi geçmişimizi düşünmemizi sağlıyor
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bir hayat kasırgası içinde ömür geçirenler, bir gölgelikte dinlenmek için vakti bulamayanlar, tehlikelerle arkadaş olanlar böyle geçici bir huzura kavuşunca kendi gönülleriyle hesaplaşırlar, geçmişi hatırlarlar. O zaman her şeyin ölçüsü büyür ve hatıralar güzelleşir. Mazide kalan insanlar kusurlarından ve suçlarından sıyrılmıştır. O, bir arkadaşa daha vefalı, bir sevgiliye daha çekici, bir anaysa daha şefkatli olur. Hatta böyle dakikarda insan, düşmanını bile bağışlamaya hazırdır ...
HÜSEYİN NİHAL ATSIZ
Hayat tıpkı sonu belli olmayan bir yol gibidir.Önümüze ne zaman ne çıkacağı belli olmaz.Bazen işler sarpa sardı mi, başa kötü bir şey geldi mi, hepimiz sonumuzun geldiğini düşünürüz.Oysaki öyle değildir.Birçoğumuz vazgeçmek yerine hayata tutunur inadına yaşarız bu dünyada.
SİNAN AKYÜZ
Bilmedim’ derim , bilmemeyi sevdim der gibi , bilmeyişin yurtsuzuyum der gibi, sığınırım yurtsuzluğa ve mülksüzlüğe.
‘Yetindim’ derim , yetinmemeyi istedim der gibi, istediğimi unuttum der gibi, kapılırım aşka ve işaretlere.
‘Sırlandım’ derim,yüklendim pirinç sözleri der gibi, susmak ağırdır der gibi, eksilirim tenhaya ve ıssızlığa.
‘Yüklendim’ derim, biz buraya nereden geldik der gibi, yabancı mıyım ne der gibi , dönerim şiire ve taşraya ...
HAYDAR ERGÜLEN