Sevinç Sancar
@Secar_08
Hayat bir öyküye benzer, önemli olan yanı eserin uzun olması değil, iyi olmasıdır.
Şu anda okuduğu kitap
Pek gülümsemiyormuşum resimlerde, öyle diyorlar.
Derin derin düşünüyorumdur belki
Resim çekildiği an o sahte tebessümü
Neden yapıştırır, pardon yakıştırır insan yüzüne.
Peki nerden biliyorsunuz gülümsemediğimi.
Oysa her an bol tebessüm bırakırım
Hayatımın her karesine.
Çok konuşmayı sevmem,cümleler yorar ruhumu.
Kendimi anlatma gereği duymam.
Hep gülümserim, hep gülümser geçerim.
Mesela kırıldığım an,incindiğim an.
Mesela çok boş konuşanın karşısında
Çok ukalanın,çok bilmişin
Lafı havada kalanın gülümser geçerim.
Birde geçemediklerim var tabii.
Gece hüznüme, sabah ağrıyan hayellerime
Bir şarkıda,bir filmde hazanlı gözlerim dolduğu an
Bir kahvede daldığım an gülümserim.
Çok da güzel gülümserim.
GÜLTEN ALP
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Mutluluk
İmkânlarla satın alınabilecek bir duygu değildir.
Asıl gerçek mutluluk
Yaşam boyu tüm zorlukları aşabilme yeteneğiyle
Elde edilen kazanılan zaferlerdir...
Mutluluk varacağımız bir istasyon değil
Bir yolculuk biçimidir.
MONTESQUİEU
Hayat resim yapmak gibidir.
Renkler senin tercihindir.
Siyahlı beyazlıda yaşayabilirsin.
Rengarenkte...
Yanlış bir fırça darbesi;
Bütün bir resmi mahvedebilir.
Yaşamak istiyorsan gülüp geçeceksin .
Gülüşün dostuna mutluluk,
Düşmanına eziyet olacak.
Dilinde neşeli şarkılar,
Elinde rengarenk çiçekler.
Dans eder gibi hayatla,
Mutluluğun resmini çizeceksin...
"Uçmak için kuş olmak gerekmiyor
Küçük sevinçler olsun yeter.."
CEMAL SÜREYA
Çünkü bazı kadınlar ,
Yanlış yapmak ve yalnız kalmak arasında
Bir tercih yaparlar.
Adamına göre değil adabına göre.
Heveslerine göre değil,
Hislerine göre karar verirler.
Sahte bir mutluluk yerine,
Sade bir yalnızlığı tercih ederler.
İşte bu yüzden bazı kadınlar,
Sınırlarını kendilerinin çizdiği,
Gizli ve gizemli bir ülkede yaşarlar.
Zorunlu olduklarından değil,
Gururlu olduklarından...
Değişiyor insan vallahi değişiyor.
Mesela ben, öyle çok değiştim ki..
Bir kere bir selam verdiğime açmıyorum hemen
Ne evimin ne gönlümün kapısını artık öyle.
Emin olamıyorum kimseden kendim kadar.
İçimden geçeni söylemiyorum
Kırıldığımdan beri en yakınımdakilere
Susmayı öğrendim istemesem de.
Tatlı söze aldanmıyorum uzun zamandır,
Samimiyet konusunda epey yol almışlığım var.
Kırdığım tabularım var kızdığım eski bir ben bir de.
Küskün de değilim kimseye
Bu kadar iyiniyet vallahi fazlaydı kırılgan kalbime.
Affedemedigim şeyler var elbette
Ama yine de teşekkür ederim
Gözümün açılmasında emeği geçenlere….!
İNAN DURAK TAŞ