Çünkü ben kurduğum hayaller
Bir bir suratıma çarptığında bile
En okkalısından yine de vazgeçmedim,
İnadına inşa ettim düşden kalelerimi...
Yine yeniden doğdum küllerimden.
Çünkü ben hayata direnmeyi,
Çok erken öğrenenlerdenim...
Pembe bulutların gerçek olmadığını,
Yaş aldıkça renginin karaya döndüğünü,
Herşeye rağmen yaşama sarılmak gerektiğini,
Sevdiklerim için yaşamayı...
Dik durmayı, onurlu olmayı,
Hayat felsefemin temel taşlarını,
Kimseye yıktırmayacağımı
Yüzlerinin ortasına
Tokat gibi çaktığım günden beri
Huzur denizinde avare bir dalgayım...
Şimdi kanatlarımı açtığımda,
Yüzlerce cana sığınak oluyorum.
Mutlu etmek mutlu ediyor beni...
Çünkü ben uslanmaz bir hayalperestim,
Heybesinde sonsuz umut taşıyan...
Hayallerim büyük bu küçücük dünyadan...