Berra
@Secobii
Selam dünyalılar ben Mübii ♡
Şu anda okuduğu kitaplar
Eskiler derler ya, sanıyorum Kur'ani bir ifade, "Dünya ahiretin tarlasıdır." diye; yani burayı ekmenin bir mevsimi var, o ömür mevsim işte. Ekeceksin, sonra oturup artık tohumlardan ne çıkarsa onu yiyeceksin. Ne kadar çabaladıysan, ne kadar baktıysan ona göre ürün olacak. Dolayısıyla ölümle sınırı çizilmiş bir mücadele meydanıdır bu dünya. Ama sen çiftçi olarak gelmiş ve sürekli dağları kazmayla düzleştirmeye uğraşıyorsan yanlış bir iş yapıyorsun demektir.
Gerçekten insanın çocuksu merakı ölmemişse kendi çocuğuna bile bir öğretici, bir mürşit, bir yol gösterici olarak bakabilir.
Ebeveynlere her önerdiğim, çocuğa öğretmeyi bırakın, çocuktan öğrenme moduna geçin. Ebeveynin kaybettiği şey çocukta var. Ebeveynin çoğu zaman çocuğa verebileceği bir şey yok. Çocuk bir kere yepyeni bir dünyaya doğuyor. Ebeveynlerimizin yaşadığı dünyadan çok farklı bir dünyaya çocuk getiriyoruz, dolayısıyla bir kere onların bu hayatı keşfetmesi gerek. Keşfederken insanın yaratıcı ürettiği inovasyonlardan faydalanmak istiyorsak yeni nesilden öğrenme moduna geçelim.
Bir tasavvuf hikayesi var: Bir hükümdar, vezirine, "Bana öyle bir şey söyle ki neşeli olsam da kederli olsam da bana hakikati hatırlarsın." demiş. Vezir de ona bir yüzük yaptırıp üzerine Bu Da Geçer Ya Hu diye yazdırıyor. Hangi durumda baksanız, bu da geçer.