Birçok insan üzgünken ya da birini yitirdiğinde, ayrıldığında farkında olmadan onu teselli ederken sırtını sıvazlarız. Bu sırt sıvazlamanın biyolojik bir sebebi var. Özellikle bir insanın sırtına dokunulduğunda beyinde oksitosin salınımı artar. Oksitosin sakinleştirici bir hormondur ve güvende hissetmemizi sağlar.
Her travma, eğer travmaysa aşıldığı zaman insanı başka bir hayat seviyesine çıkartır. Bahçede sulama yaparken hortumun ucunu sıkarsın ki su uzağa fışkırsın. Hayat da buna benzer. Sıkışma olmadan tazyik olmaz.
Beklenti bir zihinsel sorundur, bir psikolojik rahatsızlıktır. Sen Tanrı değilsin ve bir sonraki anı yaratamıyorsun, öyleyse neden beklentiye giriyorsun?