Serinin ilk kitabını okurken bu kadar keyif alacağımı, karakterleri bu kadar sahipleneceğimi hiç düşünmemiştim. Polisiye kitapları pek sevmem ama bu serinin normal bir polisiye olmadığını-aile ilişkileri olsun, karakterler arasındaki o aşkın işlenişi olsun-bize gösterdi yazar. İnanılmaz duygu yüklü bir şekilde bitirdim kitabı ve tüm duygularım bu kadar fazlayken de yorumlamak istedim. Spoiler vermemek için her ne kadar okuyanlar varsa onlarla dertleşmeyi aşırı istesem de kitabın konusunu anlatmayacağım. Ama bu serinin bana öğrettiği şu oldu. Sevmekten vazgeçmediğimizde kazanmak için sevdiğimiz insanlara tutunduğumuzda her şey mümkündür belki de…
İyi ki okumuşum bu seriyi. Tolstoy’un da dediği gibi, insan neyle yaşar? Sevgiyle.