Seda
@Sedalanc
10 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
YALIN GİRİŞİMİ YÖNETMEKİnsan ve Toplum
Yeni bir otomobil modelinin geliştirildiği günden, otomobilin kullanılır duruma geldiği güne kadarki üretim basamakları, toplam üretim sürecinin yalnızca bir kısmını oluşturur. Bu basamakları başarıyla geçmek ve senelerin geliştirme çabalarını garanti altına almak için uygun miktarda para, iyi eğitilmiş ve motive edilmiş personel mevcut olmalı ve dünyanın değişik yerlerinde yer alan faaliyetler koordine edilmelidir. Bugüne kadar hiçbir şirket bunu tam olarak yapmayı başaramamış olmasına rağmen biz inanıyoruz ki, yalın üreticilerin mali konulara, personel yönetimine ve global iş birliğine seri üreticilerden çok daha farklı bir yaklaşım göstermeleri gerekir. Bu faaliyetlere olan yalın yaklaşım eğer kusursuz olabilirse, yalın girişim tamamlanmış olacaktır.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bu noktadan ayrılmadan önce, yalın üretimin niçin seri üretimden daha fazla ezici olmayacağı hakkında son bir sebep sunmaktayız. Basitçe şu şekilde söylenebilir: Yalın üretim narindir. Seri üretim, işlevini yerine getirebilmesi için her tarafta tamponlarla (fazladan parça stoğu, fazladan alan, fazladan işçiler) tasarlanmıştır. Parçalar zamanında gelmezse veya birçok işçi hastalık bildirirse veya diğer işciler bir ürün seri olarak üretilmeden önce bir sorunu tespit edememişlerse dahi; sistem yine de işler.
Ancak, bir yalın sistemi hiçbir boşluk (emniyet payı) bırak madan çalıştırmak için her işçinin çok gayret göstermesi şarttır. Başı önünde ve aklı başka yerde olarak seri üretim metodları ile çalışmak yalın üretimde çabucak felakete yol açar. Dolayısıyla, eğer yönetim yol göstermekte başarısız olursa ve iş gücü de karşılıklı yükümlülüklerin olmadığını hissederse, yalın üretimin seri üretime döneceği rahatlıkla önceden görülebilir. Bir fabrika gezisi esnasında bir yalın üretim yöneticisinin dedi ği gibi: "Seri üretim, bir kural kitabı ile işletilen yalın üretimdir, dolayısıyla, hiç kimse sistemi devamlı olarak geliştirmek için insiyatif kullanmaz ve mesuliyet almaz".
Seri üretim tesisi, işçilerin imal edilmez ürünleri monte etmek için boğuşmalarından ve çalışma ortamlarını geliştirmek için hiçbir yolları olmamasından dolayı genellikle beyin uyuşturucu stresler ile dolu iken yalın üretim, işçilerin mücadele edebilecekleri birçok yolları olan yaratıcı bir gerilim sunmaktadır. Seri üretim devrinde fabrikada el ile yapılan çalışmayı profesyonel "düşünce" çalışmasından kesin olarak ayıran, karmaşık sorunları çözmenin kapsamındaki bu yaratıcı gerilimdir.
Bu sistemin çalışmasını sağlamak için, tabii ki, yönetimin fabrika iş gücüne tam destek vermesi ve otomotiv pazarı durgunlaştığında, evvelden sadece önemli profesyonellere sağlanan iş güvenliğini herkese sağlamak için fedakârlıklar yapması ge rekir. Bu gerçekten iki taraflı bir yükümlülük sistemidir.
Sistem ayrıca alıcıyı çok doğrudan bir yol ile ürün geliştirme sürecinin içine alabiliyordu. Toyota dikkatini vazgeçmez bir şekilde devamlı alıcılara odaklamıştı (bu, hükümet araç muayenelerinin, meşhur shoken, her arabanın altı yıl sonunda hurdaya çıkmasına sebep olduğu bir ülkede kritiktir). Toyota, eski bir alıcıyı asla kaybetmemeye kararlıydı ve bunun olma şansını da tüketici veri tabanındaki verileri kullanarak Toyota alıcılarının gelirleri, aile büyüklükleri, otomobil kullanma alışkanlıkları ve zevkleri değiştikçe ne isteyebileceklerini önceden tahmin ederek asgariye indirebilmekteydi. Rastgele seçilen alıcılar ("marka sadakati" az olarak kabul edilen alıcılar) üzerinde ürün değerlendirme "klinikleri" ve diğer anket araştırmaları yapan seri üreticilerin aksine, Toyota, yeni ürün planlamasında doğrudan mevcut müşterilerine gitmekteydi. Devamlı müşteriler "Toyota ailesinin" üyeleri olarak muamele görüyorlardı ve marka sadakati Toyota'nın yalın üretim sisteminin göze çarpan bir özelliği haline gelmişti.
Toyota otomobillerinin dağıtımı için yeni yollar düşünmeye başlamışlardı. Zamanla ortaya çıkardıkları çözüm, müşteri ile çok değişik bir ilişkisi olan bir sistem, Toyota'nın yan sanayici grubuna çok benzeyen bir satış şebekesi oluşturmaktı.
Özellikle, Toyota Motor Satış Şirketi, bazıları tamamen sahibi oldukları, bazılarında da Toyota'nın küçük bir hisse payi bulunan, Toyota ile "paylaşılmış bir kader"leri olan bir distribütör ağı kurmuştu.
Bu bayiler, Toyota'nın "Aktif satış" olarak adlandırdığı, yeni bir takım teknikler geliştirmişlerdi. Temel fikir, bayiyi üretim sistemine ve alıcıyı ürün geliştirme sürecine katarak, montajcı, bayi ve alıcı arasında uzun vadeli, aslında hayat boyu bir ilişki geliştirmekti.