Sedat Turgut

Terkedilmiş Şato Şarkıcı kuşlar kaçırdılar taşlarını Çiçekleri bütün soldu Ey şato Yazıyor yaşam geçici sayfaları Sürükledi üstünde geceler harmanilerini Kabirlerin solgun tozları gibi Yığın bırakarak arkada Arzunun silindiği gibi aşk öldü sende ne ki serin bahçelerin gölgesinde Daha da parlak gülüşlerden Dinliyorum tatlı şarkıları Ama bir Yankı anısını iten Rüzgarın ezgisinden başkası Değildi artık bu Nasıl yığılıyor yüreğimde acı Dostunu yitirmişin gözyaşından daha ağır Kurudu avludaki gölcük Saçları uzun ağaçlar Eğiliyor üstüne Güzellerin şefkatle eğilmeleri Gibi üstüne bir beşiğin Şato sevinçlerin en üst yeri Parlaklığında bir gençliğin tepesinde bir ışığın işte yüksek pencerelerin sönen ışığı Kapalı çıplak işlemesiz
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Zaman geçer okuyucu, en belirgin özelliğidir hatta!