Reklam
"İnsan ölümün eşiğinde bile olsa unutulmadığı için seviniyor.Unutulmak çünkü ölümün provası,hatta bin beteri.Düşün.Bir bedenin var yeryüzünde ruhunun eşlik ettiği,yaşıyorsun ama hatırlayanın yok.Oysa ölmüşsen yoksun,umurunda mı artık kim anıyor adını,kim anmıyor..."
"Tepemde asılı kaldı ağır yaralı çocukluğum.Kahramanlar bazen böyle yoksunluklardan doğar işte.Yanıp kül oldukları yerden..."
"Riyanın altın çağını yaşadığı bu dünya artık bir çirkef çukurudur.Siz hâlâ bu dünyaya inanıyor musunuz?"
"Evet,bir şeyi başkalarına rağmen güzelleştirmeye çalışmak delilikle bir diye düşünmüştüm..."
Reklam