Sedef GÜL

Sedef GÜL
@Sedeffff
" Kitap okumuyorsa evlenme! " - Charles DARWIN
YAŞAR KEMAL (vefatı anısına bir anı )
Sene 2002/2003 dü..bir ilkbahar akşamı arkadaşımla Çengelköy’de felekten bir gecenin ve Boğaz’ın lacivert rengini seyrederken,yan masamızda oturan Yaşar Kemal’i gördüm..sanki yeni gördüğün an işte bu dediğin his vardır ya ..kalbin hızlı atmaya başlar aşık olmanın verdiği bir his..aklımdan “ince memed geçti..ağrı dağı efsanesi geçerken bir efsane yanımda idi..arkadaşıma ben bu fırsatı kaçırmayacağım dedim..sen tek iç ye..masasına kabul ederse diye ..”merhaba afiyet olsun ,üstad dedim ..Çınar mı deseydim acaba dedim “bilemeden ..”merhaba evlat sağol buyur,otur “dedi..şimdi karşımda bir “efsane üstat Çınar”vardı..nerden başlasaydım dedim..aklıma ilk gelen “ince memedi”okudum nasıl güzel tasvirler dedim kendimce ..”hadi ordan bu kitabi (cilt olarak fazla oluşundan kaynaklı ) ya içerde (hapis) okursun yada okumayı çok seviyorsundur dedi samimi ve gür sesi ile..”sen hangi şartta okudun “dedi..bende “okumayı seviyorum ama içim de hapis kalmışım “dedim birden bire ..”ah be evlat dedi ;yaşamayı kendi içimizde kurduğumuz kurtaramayız” dedi ..başladı efsane çocukluk yıllarından ,Çukurova’nın dünyada ki cehennem sıcaklığını kadar ..masada sanki tüm kitapları vardı ve ben hepsinin içinde kaybolup gidiyordum..çok derin anlamlarla dolu hayatından öğrendiğim şu ki herşeyi o kadar güzel tarif ederken gözlerindeki hüznü ve kahkahası gür sesi çıkmıyor aklımdan..geçti gitti ben ne zaman Yaşar Kemal deseler “evlat bana Yaşar dede de daha samimi olur ,seninde yazmaya gücün var sözün var sen de paylaş hayatındaki sözcükleri kitaplarla “dedi..bazı anlar vardır dünya da unutulmaz işte o an yaşadığım dı..bir iki defa çay içtik bilenler bilir süper baba filminden (Çınar altı Çengelköy ) kitap konuştuk ..yeni yazacağı kitap ile ilgili dedi yapamadı o bende kalsın ..bir efsane idi yazacağı ..
Sedef GÜL
Umarım dediğiniz gibi olur her şey. :) Keşke bu çağın genci değil de o eşsiz yazarlarımızın olduğu dönemin genci olabilseydim dediğim çok oluyor. En azından biraz daha erken doğsaydım. :) Ama benim görevim onların değerlerine sahip çıkabilmek bundan sonra. Rabbim de size görmek nasip etmiş, bu tarifsiz duyguyu tattırmış. Şanslısınız gerçekten. İçinde bulunduğum toplumda hala değerlerine sahip çıkan güzel insanların olduğunu bilmek beni mutlu ediyor bu uygulama sayesinde. Teşekkür ediyorum siz ve sizin gibi güzel insanlara...
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
YAŞAR KEMAL (vefatı anısına bir anı )
Sene 2002/2003 dü..bir ilkbahar akşamı arkadaşımla Çengelköy’de felekten bir gecenin ve Boğaz’ın lacivert rengini seyrederken,yan masamızda oturan Yaşar Kemal’i gördüm..sanki yeni gördüğün an işte bu dediğin his vardır ya ..kalbin hızlı atmaya başlar aşık olmanın verdiği bir his..aklımdan “ince memed geçti..ağrı dağı efsanesi geçerken bir efsane yanımda idi..arkadaşıma ben bu fırsatı kaçırmayacağım dedim..sen tek iç ye..masasına kabul ederse diye ..”merhaba afiyet olsun ,üstad dedim ..Çınar mı deseydim acaba dedim “bilemeden ..”merhaba evlat sağol buyur,otur “dedi..şimdi karşımda bir “efsane üstat Çınar”vardı..nerden başlasaydım dedim..aklıma ilk gelen “ince memedi”okudum nasıl güzel tasvirler dedim kendimce ..”hadi ordan bu kitabi (cilt olarak fazla oluşundan kaynaklı ) ya içerde (hapis) okursun yada okumayı çok seviyorsundur dedi samimi ve gür sesi ile..”sen hangi şartta okudun “dedi..bende “okumayı seviyorum ama içim de hapis kalmışım “dedim birden bire ..”ah be evlat dedi ;yaşamayı kendi içimizde kurduğumuz kurtaramayız” dedi ..başladı efsane çocukluk yıllarından ,Çukurova’nın dünyada ki cehennem sıcaklığını kadar ..masada sanki tüm kitapları vardı ve ben hepsinin içinde kaybolup gidiyordum..çok derin anlamlarla dolu hayatından öğrendiğim şu ki herşeyi o kadar güzel tarif ederken gözlerindeki hüznü ve kahkahası gür sesi çıkmıyor aklımdan..geçti gitti ben ne zaman Yaşar Kemal deseler “evlat bana Yaşar dede de daha samimi olur ,seninde yazmaya gücün var sözün var sen de paylaş hayatındaki sözcükleri kitaplarla “dedi..bazı anlar vardır dünya da unutulmaz işte o an yaşadığım dı..bir iki defa çay içtik bilenler bilir süper baba filminden (Çınar altı Çengelköy ) kitap konuştuk ..yeni yazacağı kitap ile ilgili dedi yapamadı o bende kalsın ..bir efsane idi yazacağı ..
Sedef GÜL
Ben bu yazdıklarınızı okurken bu kadar etkilendiysem sizin de üstadın yanında duyduğunuz sevinç ve heyecanı tahmin edebiliyorum. Keşke bana da nasip olsaydı görmek ama onu unutturmayacak güzel eserler bıraktı bizlere. Dünya' dan bir film şeridi gibi geçip gitti o ve onun gibi büyük üstadlar. Bir daha da gelmez zaten, önemli olan değerlerimize sahip çıkabilmemiz. Ve bu uygulamayı yeni keşfetmeme rağmen o kadar çok beğendim ki... Etrafıma baktığımda incelikten anlamayan, kitapları sadece ticari amaçlı gören, edebiyatı gereksiz bulan onca insanın var olduğunu düşünürken bu uygulama çıktı karşıma. Tabiki buradaki herkesin bu uygulamayı kitapseverlerin buluştuğu bi nokta olarak görerekten açtığını düşünmüyorum ama yinede hakkını vermek lazım. Konusu ne olursa olsun insan her yaşta okumalı diye düşünerekten yorumuma son vermek istiyorum. Bol kitaplı günlere...