“Kendimden koşarak kaçtım, koşarak kendime vardım.”
2025 yılınım başında bir koşayım diye çıktığım yolda 1 kilometreyi tamamlayamadan kalbim ağzımda nefes nefese eve geri dönmüştüm. Pes etmeden bir daha koşayım bir daha koşayım derken mayıs ayında ilk kez 10 km koşmayı başardım ve kendime inanamadım. Bu bana uzun zamandir hissetmediğim başarma duygusunu yaşattı ve şunu fark ettim: İnsanın azmedipte başaramayacağı hiçbir şey yok aslında. Sadece yeterince istemiyoruz. Bu deyimden sonra kendime güvenmediğim tüm alanlarda aslında yeterince istemediğimi fark ettim. Bu kitabı okurkende hem kendi deneyimimi hatırladım hem de Yonca hanımın azmine, kararlılığına, ve kendini keşfetme yolculuğunu bu kadar açıkça anlatmasına hayran kaldım. Ve hemen bu yıl nisan ayında, yaşadığım şehirde düzenlenlenecek 13 km koşusuna kayıt oldum.
Koşunun benim içinde her seferinde uzun, zor ama keyifli bir yolculuk olacağına inanıyorum. Doğanın içinde olmak ve yollarda kendimizi keşfetmek dileğiyle.. Teşekkürler Yonca Hanım ilham olduğunuz ve bu deneyimleri bizlerle paylaştığınız icin.