Smilena
@Sedyas
Şu anda okuduğu kitap
“Bu çağda artık kimsenin kahramanlığa inanmadığını, bu yüzden de her şeyin işte böyle can çekiştiğini söyledi. Oysa kahramanlığın en insan olan tarafımız olduğunu söyledi, değerli bir şey için kendini feda etmeyi göze almak. Ama her şey öyle çürümüş ki, en insan olanımız bile hayatta hiçbir şeyin kendini feda etmeye değmediğini düşünüyor artık. Hangimizin hayatı bir değer için kendini feda etmekten daha kıymetli oysa?”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Nasıl olur?
Buna da mı eyvallah dediler? Buna da mı göz yumdular? Yirmi kalın adamdan biri bile umursamadı mı? Babamın ölümünden beri elime almadığın kameramın karşısına geçip, ağlayarak anlattığım feci öykü hiçbirinin içine dokunmadı mı? Kimse rahatsız değil mi bu kirlenmiş dünyadan?
Nasıl olur?
İmdat!”
“Affedilmez olan, yapman değil zaten, yakalanmandı. Bu memlekette çünkü ifşa olmaktır suç olan.”
“Yemyeşil perilerimizle fısıldaşıyorduk.
Diyorduk ki: Ey yeşil periler, ey ruhumuzun sonsuz gecelerinin eceleri. Söyleyin! Yolları ölümle birleşecek olan bu iki hayat başka türlü yaşanabilir miydi?
Carpe diem! Diyordu yeşil periler, elbette her şey sonsuzca başka türlü olabilirdi. Ama çok geç artık, anı yaşayın, zaman çünkü yalnıza ileriye akar.”
“Yetmiş küsur saat önce sona eren o korkunç gecenin verdiği utancın büyüklüğünü anlatabilecek bir sözcük yoktu. Ruhumdaki ağrıyı anlatabilecek bir sözcük de yoktu. Dünyanın hiçbir dilinde yoktu.
Neyse ki ölüm vardı, büyük temizlikçi.
Ölünce insan zaten hiç yaşamamış gibi oluyordu. Sanki arkasında utanılacak bir hikaye bırakmamış gibi oluyordu. Bu dünyada insan ancak ölünce tertemiz oluyordu.”