Ailede her şey yolundaysa, koca iyi bir insansa, karısını seviyor, üzerine titriyorsa, onun yanından bir an ayrılmak istemiyorsa… işte böyle bir aile mutludur! Kimi zaman birbirlerinin üzüntüsünü paylaşırken de mutludurlar. Öyle ya, Üzüntünün olmadığı yer var mıdır?
Gerçek sonsuz bir etkileşimdi. İyi yok, kötü yok; güzellik yok, çirkinlik yoktu. Sempati ya da antipati de yoktu. Yalnızca etkileşim. Kişinin sonsuz yalnızlığı, her şeyden soyutlanması hepsinin toplam etkileşimi ile aynı şeydi sanki. Bütün karşıtlar bir olmuştu, çünkü her biri diğeri için vazgeçilmezdi.