Aşk ayrılığının acısını yaşayanlar bilirler. Öldürmez ama müthiş üzer, bitap düşürür ve nöbetler halinde vurur. Tek tedavisi vuslattır. Zamanın bu hastalığı iyileşireceğini söyleyenler, aşkı ve aşk ayrılığını hiç tanımamışlardır. Çünkü tedavi edilmemiş bir aşk ayrılığının zamanla iyileşmesi olanaksızdır. Zamanın olsa olsa sakat yaşamaya alıştırmak bunu kabullendirtmek gibi bir işlevi olabilir.
Aşk en tehlikeli inançtır. Aşk çok cesur olmayı gerektirir ve cesareti daima sınar, hep zorlar! Bu yüzden herkes aşık olamaz ve tehlikeye duyulan ilgi gençlik yıllarında daha yoğundur. Kimileri her zaman tehlike içinde yaşamayı seçer ve hep genç kalır.
Dürüst ve içten olmanın birbiriyle ilişkisi hiç de sanıldığı kadar yakın değildir. Her dürüst davranışın içten olduğunu, her içtenliğin de dürüstlüğünü savunmak nereye kadar inandırıcıdır?