Belki yazarsın diye bekliyorum, beklediğimi bildiğini bile bilmiyorum. Öylesine gereksiz bir umut işte bendeki...
Reklam
Meğer insan bedeninin içinde ki ruhunun çürüdüğünü hissedermiş te çıkartmaya cesaret edemezmiş anladım...
Yok anam, yok! Yok hayatım, yok! Kafamın içindeki tenhalığı, halimdeki yalnızlığı, karaciğerimdeki hastalığı, canımdaki kudretsizliği, sinirlerimdeki derin derin uyku ihtiyacını bahane edebilir, sana da giderayak lanet şarkıları yazmaya çalışırım. Kim bilir belki de güzel bulanlar olur. Olur, olur ama, gönlüm hâlâ sendedir, sende.
Reklam