Sefa Güney
@Sefa89
HAYAT BİRBİRİMİZE DOYACAK KADAR UZUN DEĞİL.
Şu anda okuduğu kitap
Nefsini terketmeden Rabbini arzûlarsın,
hayvânı sen geçmeden, insanı arzûlarsın.
(Men arefe nefsehü, fekad arefe rabbeh), kendini sen bilmeden, Sübhânı arzûlarsın!
Sen bu evin kapısın, henüz bulup açmadan, ma’şûka kavuşacak, zemânı arzûlarsın.
Dışarı üfürmekle, yakılır mı bu ocak?
Gönlün Hakka vermeden, ihsânı arzûlarsın!
Dağlar gibi kuşatmış, tenbellik, kardeş seni, günâhını bilmeden, gufrânı arzûlarsın!
Konuk için evin yok, hiç hâzırlığın da yok, ıssız dağın başında, mihmânı arzûlarsın!
Bostânı, bağı gezdim; meyvesin bulamadım, sen söğüt ağacından, rummânı arzûlarsın!
Gece gibi, anlaşılmaz söz ile, sen de mi ey Niyâzi, irfânı arzûlarsın?
Camı temizlemeden, aynayı arzûlarsın, zünnârını kesmeden, îmânı arzûlarsın!
Küçük çocuklar gibi, binersin ağaç ata, tecriben yok, topun yok, meydânı arzûlarsın!
Karıncalar gibi sen, ufak ufak yürürsün,meleklerden ileri, seyrânı arzûlarsın!
Topuğuna çıkmadan, suyu deniz sanırsın, sen dereyi geçmeden, ummânı arzûlarsın!
Haydi Niyâzi yürü, atma okun ileri, derdiyle kul olmadan, sultânı arzûlarsın!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Düânın ve her zikrin sessiz olması efdaldir. Tarîkatcıların yapdıkları gi-bi, raks etmek, dönmek, el çırpmak, def, dümbelek, ney, saz çalmak, sözbirliği ile ha-râmdır). Görülüyor ki, cemâ’atin imâm ile birlikde, sessizce düâ etmeleri efdaldir.Ayrı ayrı düâ yapmaları ve düâ etmeden kalkıp gitmeleri de câizdir.
Yalnız, yer bulamıyan kimse, önünde aynı nemâzı kılarak yere secde edenin sırtına sec-de edebilir. Fekat, dizlerinin yerde olması lâzımdır. Bu sağlam kimsenin, kalaba-lık dağıldıkdan sonra kılması veyâ kalabalık olmıyan câmi’e gidip orada kılması müstehabdır.
Başına beyâz sarık sarmak müste-habdır. Resûlullahın “sallallahü aleyhi ve sellem” siyâh sarık da sardığı (Ma’rifet-nâme)de yazılıdır.
İki ayağı veyâ hiç olmazsa herbirinin birer parmak-larını yere koymak farzdır veyâ vâcibdir. Sünnet de denilmişdir. Ya’nî, iki ayak ye-re konmazsa nemâz sahîh olmaz veyâ mekrûh olur. Secdede, alın, burun ve ayak-lar yerden az zemân kalkmış olursa, zararı olmaz. Secdede ayak parmaklarını bü-kerek, uçlarını kıbleye çevirmek sünnetdir.