İki ayağı veyâ hiç olmazsa herbirinin birer parmak-larını yere koymak farzdır veyâ vâcibdir. Sünnet de denilmişdir. Ya’nî, iki ayak ye-re konmazsa nemâz sahîh olmaz veyâ mekrûh olur. Secdede, alın, burun ve ayak-lar yerden az zemân kalkmış olursa, zararı olmaz. Secdede ayak parmaklarını bü-kerek, uçlarını kıbleye çevirmek sünnetdir.
Sus gönlüm.Her susuşun bir cevap olsun.
Her susuşun,sabrın olsun.Her susuşun,duan olsun.İçten yakarışının adı olsun, Her susuşun bekleyişinin, umut edişinin, inancının, sevdiğinin vurgusu olsun,Tuz basıp yaralarıma ne kadar susulacaksa o kadar sustum. Bir çığlık kanıyor en derininde yüreğimin Açmadım kimselere yüreğimiHançeri sadece kendime sapladım ve sustumSusmak kimi zaman ateşe su, kimi zaman ateşe rüzgar olmuştur.Yağmur alıp toprağa karışan sessizlik en güzel sestir duyabilen için..Sus gönlüm, sus. Bütün bu susmalarına karşılık herşeyin hayırlısının olacağına inanarak sus...
Tebrizli Şems
Sus gönlüm.Onun geleceğini görünceye kadar.
Acının bala dönüştüğünü farkedinceye kadar.
Onun gönlünün senin gönlüne muhabbet düğümüyle bağlandığını görünceye kadar.
Sus gönlüm.Sebepler var edilinceye kadar.
Bahaneler oluşuncaya, birbirimizin nasibi oluncaya kadar sus. Sus gönlüm. Bütün bu susmalarına karşılık her şeyin hayırlısının olacağına inanarak sus.
Tebrizli Şems
Sus gönlüm.Bu kışın bahara dönünceye kadar.
Bu gece gündüz oluncaya kadar.Uzak yollar yakınlaşıncaya kadar.Bu sıkıntının ardından ferahlık gelinceye kadar.Ve yüzümüz vuslat gözyaşlarıyla ıslanıncaya kadar sus. Sus gönlüm. Seni senden daha iyi bilen Rabbinin hükmü vuk’u buluncaya kadar.Senin nasibin sana ulaşıncaya kadar, ulasmayanlarınsa senin nasibin olmadığını anlayana kadar sus…
Tebrizi Şems