Bu kapkara ve sınırsız uzayda
Değil mi ki bütün ikiler bir,
Sen ve ben olarak ikimiz ancak,
Bir göz kırpma zamanı beraberiz.
Olsun, maden yan yana serpilmişiz
Düşünmesek de olur sonu nedir.
Haykırsam o zaman hakkım değil mi?
Bir: Ölüme mani ne gelebilir?
İki: Kişi düşünmeden de sevebilir.
Sanma sevgim benim bencillikti,
Sen olmak isteğiydi, sencillikti.
Ne de güzel şekillenmiştim dünyada,
Kalacaktın sanırdım bu ne bolluktu.
Sen olmayınca sade Taşkapan semti oldu
Sen olunca gülistanlık, güllüktü.
Ben gökyüzünün dilsizliğine isyan etmiştim,
Tanrım ne yakıcı, ne zor kulluktu.