“Tanımadığım bir şeyler çalıyor.Hoşuma gidiyor.Çünkü artık sırf tanıdık geldiği için izleyemediğim filmler ,bakamadığım fotoğraflar ,dinleyemediğim şarkılar var .Eskiden yoktu.Temas ettikçe ,hepsi anlamlarının ötesinde başka anlamlara bürünüyorlar .O kadar çok bölüyorlar ki beni,zamanın içine,geçmişe doğru dağılıyorum.Akıl,fikir,kafa,göz,akson,nöron,örs,çekiç,üzengi…dağılmayın .Dağılmayın!”
“Sokaklara akan ,mağaza önlerinde biriken insanlar,adını bilmediğim bir kalabalığa dönüşüyor .Çarpa çarpa yürüyorum.İçlerinde tanıdık yok,hepsi aynı insan bunların,hepsinin adı ‘yabancı’”