Diğer kadınlar çiçek resimleri, hoş manzaralar ya da film posterleri asıyor olabilirlerdi ama Rizzoli gözlerini ölüm haritasına dikmiş, ölen kişilerin hareketlerini takip ediyordu. 
Mary papatyaların neşeli basitliklerini; limoni güneşlerin çevresindeki beyaz saçakları severdi. Kokularını severdi diğer çiçeklerin ki gibi tatlı ve iç bayıltıcı değil ama keskin. Kendine güvenli. Boş toprak parçalarında yol kenarında kendi kendine büyümelerini severdi. Gerçek güzelliğin kendiliğinden ve zapt edilmezliğini anımsatıcıları tıpkı Mary gibi.