Çocuklarımız kalblerimizin meyvası, sırtımızın direğidirler. Bizler onlar için aşağılanmış bir toprağız, gölgelik yapan birer semayız. İstedikleri zaman onlara ver, kızdıkları zaman onları hoş tutmaya çalış; çünkü çocuklar sevgileriyle sana bol iyilikte bulunurlar, bütün çabalarıyla emekliyerek sana gelirler. Artık onlar üzerinde bir ağırlık olma, sonra senin hayatından bıkarlar, usanırlar, ölmeni bir an önce ister ya da temenni ederler.
Sayfa 148 - Ahnef b. Kays'ın Muaviye ra'ya nasihati
Ezelden aşinanım ben ezelden hem-zebânımsın
Beraber ahde bağlandık ne olsan yâr-ı cânımsın
Ne olsam zerrenim, kalbimde hâlâ çarpar esrârın
Gel ey cânan, gel ey can, kalmasın ferdâya didârın