“Sisten nefret ediyorum. Sisten korkuyorum.” dedim.
“Demek ki seviyorsun. Korkuyorsun çünkü senden güçlü, nefret ediyorsun çünkü korkuyorsun, seviyorsun, çünkü ona boyun eğdiremiyorsun. Ne de olsa sadece boyun eğdiremediğini sever insan.”
Şöyle diyelim: Bir kare, canlı, harika bir kare tahayyül edelim. Onun kendisini, yaşamını anlatması lazım. Kare’nin aklına en son gelecek şey dört eşit açısı olduğunu söylemektir: Çünkü bunu görmez, bu kendisi için çok alışılmış ve günlük bir şeydir.