Hayat hakkında teori üretmiyorum. İyi midir, kötü müdür, diye sormuyorum kendime. Benim gözümde hayat kötü ve hüzünlüdür ve nefis düşlerle iç içedir. Başkalarına nasıl göründüğünden bana ne?
Başkalarının hayatı, sadece yerlerine geçip yaşamama yarar ve her biri için, düşümde onlara biçtiğim hayatı yaşarım....
"acıdığım gelecekleri miydi?
Bilinçsizlikleri mi? Belki doğrudan onlar değildi. Ama kim bilir?
Belki de yalnız kendimdim acıdığım..."
Huzursuzluğun kitabı