İbrahim Yalçın Şeker
@Sekerford
A Sınıfı İSG Uzmanı - Mühendis
Yüksek Lisans
Sapanca
91 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
İbrahim Yalçın Şeker yorumladı.
Kitabın önsözünde Fransa'daki mantıksız idam cezalarının ve kendi siyasi çıkarlarına hizmet etmediği sürece bu caniliği kaldırmamak için bir diretme söz konusu olduğundan bahsetmiş. Eleştiriler çok sert ve sertliği de oldukça yerinde. Kimse bu kadar alçak bir ölüm hak etmez. Her insan değerlidir.
Önsözü okuduktan sonra hümanist yanım bana bunları hissettiriyor, fakat hikayeyi okumaya başladığımda kafamda pek çok soru işareti beliriyor. İdam mahkumu adam hayatının yitmesinin haksız olduğunu genç ve sağlıklı olduğunu söylüyor. Fakat bu adam bir cinayet işlemiş, yani belki bir ihtimal sağlıklı, genç ''ölmeyi hak etmeyen biri''nin ölümüne sebep olmuş. Her gün onlarca haber karşımıza çıkıyor. Ne cani insanlar var, kadın cinayetleri almış başını gidiyor. Ben bu insanlara olan kinim ile ''Her şeyin en kötüsünü hak ediyorlar keşke ölseler, keşke o giyotinde bulunsalar'' diye düşünüyor buluyorum kendimi. Hümanistlik kaybetmememiz gereken bir erdem fakat bunca caninin içinde pollyannacılık yapmayı da mantıklı bulmuyorum. Yani bu kitap beni çelişkiye sokan ve hiçbir çelişkimi sonuca vardırmayan bir kitap oldu, bu konuların üzerinde daha çok düşüneceğim gibi duruyor.
Kitaplarımı ve incelemelerimi paylaştığım instagram adresim: instagram.com/busraninkitapok...
Hugo'nun dediklerini şöyle açayım daha anlaşılır olur senin için;
Hugo, bireyin toplumdan ayrı tek bir varlık olarak düşünülmemesi gerektiğini söylüyor.
Ben diyor, iyi bir ailede yaşamış, eğitim almış, tanınan saygıdeğer ve varlıklı bir insanım.
Başka birisini ele alalım diyor; dağınık bir ailede yetişsin, babası bir hırsız veya annesi bir fahişe olabilir, geceleri aç uyusun, arkadaşları hırsızlık yaparak geçinsinler, eğitim alamadığını vs. Kabul edelim.
Elbette farklı kişilikleriz fakat yer değiştirseydik ben yine Hugo olabilir miydim? Veya çocukluktan benim yolumdan giden bir hırsız, fahişe veya katil yine aynı suçu işler miydi?
Bu üzerinde düşülmesi gereken bir sorudur. Toplum ve yapıyı oluşturan devlet, bu çocuklara elini uzatmalı, onlara yardım etmeli, kötü yaşam şartlarından uzaklaştırmalı, eğitim vermelidir. Bireyin gelişememesi ve suça yöneliminde, toplumu oluşturan herkes sorumludur demiştir.