Karadelikler yakınlarındaki yıldızlardan kopan parçaları yutarak büyüyormuş. Tıpkı insanlar gibi. İnsanlarda içlerinin karanlığını,ruhunu emdikleri başka insanların aydınlığıyla besliyor. ANLASANA HERKES BİRBİRİNİN KATİLİ. Ama sorsan herkes çobanyıldızı , herkes incitildi,herkes aldatıldı.
Peki o zaman inciten kim ? Kim kırdı bunca insanı ?
Tanrılar bile mahkumken kullarına,biz birbirimize nasıl olmayalım?
Kimsenin okumadığı bir roman,yazılmış sayılır mı? Ya da yaşamamış sayılır mı kimsenin görmediği,tek kelime etmediği bir insan evladı?
Kimsenin hükmetmediği bir kul,kul olabilir mi yahut ne kadar Tanrı’dır kullarının bile inanmadığı bir zavallı ?