Bir anda nesneler bir anlam kazanır gibi olmuştu, dünyadaki her şeyin, ancak insanlarla ilgili olduğunda, insan eylemlerine ve insan kaderine katkıda bulunduğunda bir anlam taşıdığını kanıtlamak istercesine.
Denize kulak verdiler: tanıdık bir uğultu. Evlerinin olduğu yerde orman da böyle uğuldardı. Çocuk ve sütanne, dünyada her şeyin bir bütün olduğunu düşündüler.
Bu kendime kitapla ilgili bıraktığım bir nottur.
Okuduğum kitapların, altını çizdiğim alıntılarını burada bir bütünün içinde görmeyi arzuluyorum. Fakat bu kitap buraya aktaramadığım alıntılarla dolu. Bir kitabı baştan sona yazmak üzerine bir eylem göstermek istemiyorum. Belirli aralıklarla eline alıp incelemek isteyeceğin
bir kitap rafında duruyor**