Dünya onun için hayatı boyunca tehlikeli bir yer olarak kaldı,
Hiçbir zaman huzur bulamadı. Dünyanın her zaman işler kontrolden çıkmasın diye kontrol edilmesi gereken yönü vardı ve sanırım kaygıdan mustarip tüm insanların felaketi de aslında şu: insan varlığının doğası gereği kontrol edilemez oluşu.
…uyum sağlayabilmişti ve hatta öyle bir uyum sağlamıştı ki en belirgin kişilik özelliği, kişilik özelliğinin yokluğuydu. “Sudaki bir balık gibi,” diye tanımlıyordu kendisini. “Sürüdeki balık gibi,” diye geçiriyordum aklımdan.