Rabia Selcen Çetin
@SelcenCetin
1 okur puanı
Nisan 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Âvâzeyi bu âleme Dâvûd gibi sal
Bâkî kalan bu kubbede bir hoş sadâ imiş
Bâki
Sesini bu âleme Davut gibi sal. Çünkü bu kubbede bakî kalan ancak bir güzel hatıra imiş.
Reklam
Herkes kendi kaderini yalnız başına yaşıyordu ve ömür bir yanıştan ibaretti. Değil mi ki ezel gününde bütün âşıklar “Evet!” cevabını “Belâ!” diyerek dillendirmişlerdi, şimdi elbette belâlar ile sınanacak, aşklarını bir gömlek daha yükseltebilmek için kalplerini kor alevlerde yakacaklardı.
“Ben bunca zamandır Leylâ’mı arayıp dururken acaba hep Mevlâ’yı mı aramaktaydım?” Ne ağır bir sual bu, ne dayanılmaz bir yük? Bütün varlığımı ve bütün zamanlarımı gözden geçirip kendimi incelemem gerekiyor ve ben şimdi kendimden ve aşkımdan da tereddüt etmekteyim.
Leylâ ile çölde karşılaştığımız zaman onu reddeden içimdeki duygunun nedenini bir türlü anlamamıştım. Bunca zamandır hep pişman olduğum bu reddedişte Efendim Fuzûlî’nin insanlara ne anlatmak istediğini bir türlü keşfedememiştim; şimdi kavradım. Evet, benim için o dönemde Leylâ ile bütünleşmek ve ikimizi tek bedende hissetmek, biraz da Mevlâ ile bütünleşmek demekti. Leylâ karşıma geçip bütün güzelliği ile aklımı yağmaya verdiği zaman,
Ger ben ben isem nesin sen ey yâr
Ger sen sen isen neyim ben-i zâr
diye söyletmiş ve beni dünya tuzaklarından korumuştu.
“Gerçek âşık aklıyla değil, gönlüyle bu yolculuğu tamamlayabilir çünkü. Aklın yalnızca bir araçtır. Onu nefsinin mi, yoksa gönlünün mü emrine vereceğin sana kalmış; ister masivaya, ister Allah’a ver. Birinde tuzaklar seni hep yoklayacak, diğerinde yolun hep açılacak. Dünyaya aldanma, süsüne kapılma. Dünya insanın gölgesi gibidir; ona sırtını dönersen peşinden gelir de peşine düşersen hep önünden kaçar.”