İnsanlar hayal güçlerini böylesine büyük bir gayretle eski acıların anılarını tazelemek için kullanmak yerine, bugünü olduğu haliyle kabullenmeye çalışsalar, çektikleri acılar eminim hafiflerdi
Vicdan, varlığıyla tedirgin ederken yokluğuyla ağır gelirdi. En savunmasız anınızda içinizde yükselip tüm bedeninizi ele geçirirdi. Çaresizce geçmişe dönüp vicdanınızı sızlatan anı yok etmek isteseniz de o asla durmaz, daha da acımasızlaşırdı. Her şeyin yoluna girdiğini düşündüğünüz o küçük anlarda bile bir şekilde ortaya çıkıp nefesinizi keserdi. Elinizden hiçbir şey gelmezken acının azalması için her şeyi göze alabileceğinizi bilirdiniz.
Bazen o kadar kör oluyorduk ki bizim için uygun olmadığını fark etmemize rağmen insanları hayatımıza zorla yerleştirmeye çalışıyor, bir ucundan kırılıyorduk.