Birileri bu edebiyatçıları fena tufaya getirmiş. Koskoca Yaşar Kemal ' i bile... Yoktu işte insanın ince bir yeri,tüm gücünle değsen de kırılmıyordu, kılıç da çalsan kesilmiyordu. Ne edersen et,yamyamlık baki,barbarlık cariydi bu yaban bahçede. Ne yaparsan yap,ölüm, zulüm, kötülük hükmünü ferahfeza sürdürüyordu.
Bankaların kasaları tıka basa doluyken,kuyumcu vitrinleri sarı sarı parlarken, cüzdanı kalın puştlar kasıla kasıla turlarken caddeleri, açlıktan karnın gurulduyorsa eşeğin sikinden başka bir şey değildin. Sana zulümde müstehaktı, ölüm de.
Kendisi için yaşamalıydı insan. Nizami olup olmadığına bakmadan,kimin hangi kemiğinin kırılacağına takmadan,gözü kara dalmalıydı topa,söküp almalıydı hakkı olanı, ertelemeden, beklemeden, hemen,şimdi!