Melisa
@Selenophile_m
24 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
“Dünyada bir tek insana inanmıştım.o kadar çok inanmıştım ki,bunda aldanmış olmak bende artık inanmak kudreti bırakmamıştı..”
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“İnsanlara ne kadar çok muhtaç olursam onlardan kaçmak ihtiyacım da o kadar artıyordu.”
“İnsanlar birbirlerini tanımanın ne kadar güç olduğunu bildikleri için bu zahmetli işe teşebbüs etmektense, körler gibi rastgele dolaşmayı ve ancak çarpıştıkça birbirlerinin mevcudiyetinden haberdar olmayı tercih ediyorlar.”
“İnsanları sevmeme ve onlara tekrar yaklaşmama da imkan yoktu ;çünkü en inandığım, en güvendiğim insanda aldanmıştım.
Başkalarına emniyet edebilir miydim?”
“Bir ümidim yok. Bu sondu. Artık hiç bir şeyin değişmesine imkan yok, lüzum da yok.”