Selin Hatipoğlu
@Selinei
Puan vermedi·724 syf.··
Beğendi
·2020 53. kitabı
·22 günde okudu
·Okunma: 27 Aralık 2020 20:10
'Bu kitap, mustarip bir ruhun iç çekişlerinin romanıdır.'
İnsan zihninin bıkmak usanmak bilmeyen konuşmalarını, çekişmelerini yazıya döküyor. Kitaba başlamıştım ama kitapla ilgili pek bir bilgim yoktu, Oğuz Atay'dan okuduğum ilk kitaptı. Anlaşılması ve okunması zor olanı seçtiğimi kitaba başladığımda fark ettim. İlk başlarda Turgut'un tamamlanamamış olmaktan duyduğu vicdan azabını Selim üzerinden bastırmaya çalışarak zihninde oluşturup öldürdüğü bir parçası sanmıştım. Olric ile tanışınca oluşturduğum kurgu tamamen değişti. Benim için Olric; Turgut'un hayatı sessiz yaşamak zorunda bırakıldığının kanıtıydı. Bunu da en çok hayatını, çevresindeki insanları sorgulaması ve kabul edemeyişleri açıklıyordu. Zaten tüm bunlar, Selim'in ölümünü reddetmesiyle başlıyordu.Bunların dışında sürekli anlaşılmak ve fark edilmek istenmesini sıkıcı buldum.Bazı kısımlarda kitap ilerlemez hale geldi ve tıkandım.Sayfalar süren cümlesi alışılmışın dışındaydı ve ilginç buldum.Kitabı kısımlara ayırarak düşündüğümde beğenmiyorum ama kitabın genelini düşündüğümde beğeniyorum.Zaten herkese de tavsiye etmem.
Reklam
Bugünün adalet anlayışına göre rütbeler, nişanlar ve emekli maaşı kişinin ahlaki özelliklerine ve yeteneklerine göre değil, ne olursa olsun hizmet edip etmediğine bakılarak veriliyordu.
Yüzlerce deli özgürce dışarıda dolaşıyor, çünkü cehaletiniz yüzünden onları sağlıklı olanlardan ayırt edemiyorsunuz.
Acıların insanı kusursuzluğa götürdüğü söylenir.
Reklam